دنیای شیرین
خوبید؟ این چند وقت سرم خیلی شلوغ بود نمیتونستم تند تند آپ کنم شما به بزرگیه خودتون ببخشید که جواب کامنت هاتون هم نمیتونستم بدم این آخرین پست من تو این وبلاگ هستش دیگه باید برم برای همیشه دنیای شیرین هیچ وقت برای من شیرین نبود شما دعا کنید که یه روزی شیرین بشه امیدوارم از مطالبی که تو وب میذاشتم خوشتون اومده باشه از همه ی دوستای خوبم هم خداحافظی می کنم نمیشه دونه دونه اسم ببرم چون خیلی زیادن فقط ازتون یه چیزی میخوام این که دعام کنید دعا کنید خدا به من هم یه نگاهی بکنه امروز روز تولد بهترین دوست و روز میلاد امام هشتمه روز جشن ۸ ها ۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸ خدانگهدارتون وقتی دستام خالی باشه وقتی باشم عاشق تو دلمو از مال دنیا به تو هدیه داده بودم هر بلایی سرم اومد همه زجری که کشیدم هرجا بودم با تو بودم هرجا رفتم تو رو دیدم اگه احساسمو کشتی اگه از یاد منو بردی بدون اینو که دل من شده جادو به طلسمت اینم هدیه ی من به تو دوست عزیزم تولدت مبارک مهربونم همه از بهـــــــــــــــار مـــــي گن نقاشی تو را میکشم اما کاش..... نه! جز اینم آرزویی نیست هر چه هستی باش! اما باش!!! الآن یه هفته ست منتظرم آلبوم بعدی رو بگی تا گوش کنم و selection خودم رو بگم تو هم واسه خودتو بگی یعنی میشه بازم به اون روزای خوب برگردیم؟؟؟ و حدس میزنم شبی مرا جواب می کنی *این شعر تمام حرفای دلمو داره بهت میگه پس حسش کن توی ساحل روی شن ها قایقی به گل نشسته یکی با چشمونه گریون گوشه ای تنها نشسته نگاهه پر اضطرابش به افق به بینهایت ساکته اما تو قلبش داره یک دنیا شکایت تو چشماش حلقه ی اشکه توی قلبش غم دنیا منتظر به راهه یاره تا بیاد امروز و فردا باورش نمی شه عشق و همه دنیاش زیر آبه تنها مونده توی ساحل زندگی براش عذابه خاطرات لب دریا دیگه از یادش نمیره همه دنیاش زیر آب و خودش هم به غم اسیره دست بی رحم زمونه عشقشو برده به دریا حالا از خودش می پرسه میادش آیا وآیا؟ عاشقی که تنها باشه توی دنیا نمی مونه دل عاشق رو شکستن شده کار این زمونه... دوستت دارم هایت را باور میکنم درست مثل امضای آخر نامه هایت! که می گویی خون است ولی طعم آب انار می دهد!!! حال من دست خودم نیس يه جا آرووم نمي گيرم دلم از کسی گرفته كه مي خوام براش بميرم *حال منم همین طوره بعد کم کم یه جایی تو دلت باز می کنن تو هم کم کم بهشون عادت می کنی کم کم دوسشون داری کم کم می فهمی که فقط دوسش نداری بلکه بهشون نیاز داری بعد کم کم سعی می کنی به او آدم بگی که یه حسی نسبت بهش داری که تا حالا نسبت به هیچ کس نداشتی بعد که اون آدم میفهمه... کم کم می خواد اذیتت کنه کم کم سعی میکنه از دلت بره بیرون کم کم دیوونت کنه کم کم ... این کم کم ها کم کم تموم زندگیتو به باد میده بعد دیگه اون موقعست که میگی ای کاش زمان کم کم نمیگذشت این کم کم گذشتنا دیگه کم کم آبت میکنه (شیرین) اگه تا روزه قیامت داشتنت نباشه قسمت چشم به راهه تو می مونم با دلی پر از صداقت اگه با اشکای گرمم دل سنگ برام بسوزه اگه جسم من بپوسه بعد دنیای دو روزه نه فقط عاشقت هستم مرهمی روقلب خستم این تویی که می پرستم سرسپرده ی تو هستم اگه جای تو به این دل ، همه دنیا روببخشن می گذرم از هر چه دارم اگه باشی عاشق من اگه زنجیره به پاهام اگه قفل و اگه صد بند میرسم هر جا که هستی به تو و عشق تو سوگند اگه باشی تاجی بر سر یا که از ذره ای کمتر دل من داغت رو داره تا ابد تا روزه آخر اگه با یک قلب تب دار بشم از عشق تو بیمار یا وجود عاشقم رو ببرن تا چوبه ی دار اگه زندگیم فنا شه طعمه ی خشم خدا شه یا که در حسرت عشقت روحم از بدن جدا شه اگه قلبمو شکستی رفتی و از من گسستی مهربون یا خود پرستی هر که هستی هرچه هستی نه فقط عاشقت هستم مرهمی روقلب خستم این تویی که می پرستم سرسپرده ی تو هستم حال من دست خودم نیس يه جا آرووم نمي گيرم دلم از کسی گرفته كه مي خوام براش بميرم این روزا بد جوری ساکت این روزا بد جوری سنگم همه زندگیمو باختم پای روزای قشنگم شب و روز کنار من بود مث سایه ، نازنینی تو بگو چه حالی داری وقتی سایه تو نبینی مث آینه روبرومه حس بی تو بودن من دارم از دست تو می رم عاشقی کن منو نشکن پای دنیای تو موندم من عاشق من آدم تا صدات بلرزه آخر تا دلت بگیره کم کم آخرین ترانه هامو می خونم با چشمای خیس عاشقی کن منو نشکن بی تو در خلوت خود شب همه بیدارم سهراب سپهری تابستان كه نيامدي، پاييز شد پاييز كه برنگشتي، پاييز ماند زمستان كه نيايي، پاييز مي ماند تو را به دل پاييزي ات فصلها را به هم نريز ستاره هاي گمشده هر شب من هزار هزار تو بودي و هستي هنوز سهم من از اين روزگار دیوار از سنگ سیاهه سنگ سرد و سخت خارا نمی تونیم که بجنبیم زیر سنگینی دیوار همیشه فاصله بوده بین دستای منو تو راه دوری بین ما نست اما باز اینم زیاده ما باید اسیر بمونیم زنده هستیم تا اسیریم کاشکی این دیوار خراب شه منو تو با هم بمیریم همچون سکه دورو نباشم . همچون اینه روراست و صادق باشم . همچون باد زود گذر از مشکلات بگذرم . همچون اب درون کتر ی زود جوش نیاورم همچون پول بازیچه ی دست دیگران نباشم. همچون تقویم تاریخ های مهم زندگیم را ثبت کنم . همچون نخ و سوزن فاصله ها را از میان بردارم . همچون شکر زندگی را برای دیگران شیرین کنم . همچون وقت برای خود و دیگران با ارزش باشم . همچون جاده حد و مرزهای زندگیم را مشخص کنم . همچون زنگ ساعت خودم را از خواب غفلت بیدار کنم چقدر سخته قدت کوتاه باشه و دیوار آرزوهات بلند فرشته از سنگ میپرسه چرا از خدا نمیخوای که تو رو انسان کنه؟
برای روز میلاد تن خود
منه آشفته رو تنها نذاری
برای دیدن باغ نگاهت
میون پیکر شبها نذاری
همه تنهایی ها با من رفیقن
منو در حسرت عشقت نذاری
برای روز میلاد تن خود
منو دور از دل و دیدن نذاری
دلم دل تنگ و مهر تو میخواد
دلم رو در پی غمها نذاری
میام تنها توی قلبت میشینم
منو قلبت رو جایی جا نذاری
عزیزم جشن میلادت مبارک
منو اون سوی جشن دل نذاری
غیر دل چیزی ندارم که بدونم لایق تو
با تموم بی پناهی به تو تکیه داده بودم
همه رو به جون خریدم ولی از تو نبریدم
تو سبک شدن تو رویا همه جا به تو رسیدم
اگه رفتی بی تفاوت به غریبه سر سپردی
یکی هست اینور دنیا که تو یادش مونده اسمت
اما تــــــويي بهـــــــــــــــــــار من
امروز تولـــــــــــــــــــــــــد تـــــــو
نيستـــــــي اما کــــــــــــــنار من
روز تولد تورو با خاطراتت مي گيرم
تو بزم اين تنهايي ها از غم دوريت مي ميرم
شمعــو خودم فـــوت مي کنــــم
خودم برات دست مي زنــــــــــم
امــــــــــــــــروز يـــــــه آرزو دارم
فــقط صـــــداتـــو بشنـــــــــــوم
حالا امروز من دارم گریه میکنم.اسمونم نميباره.تو هم اون دور دورا وايستاديو داري بهم ميخندي...!
دیشب به خوابم آمدی
با همان لبخند همیشگی...
ای کاش هیچوقت بیدار نمیشدم
اشکهای نیامدنت روی گونه هایم ماسیده....
نبوس
نمک گیر می شوی!!!!!!!!!!!
ولی به جای رنگ قرمز
به قلب فلزی ات ضد زنگ میزنم
تا از آسیب اشکهایم در امان باشد
آهنگ چشم من از داریوش رو یه بار دیگه گوش کن
تمام حرفاش حرفای منه
آهنگ دیوونه بازی از محسن یاحقی هم گوش کن
این روزا این آهنگ خوب اشکمو در میاره
نمیگم عوض شدی نه تو هنوزم مهربونی
حدسش رو من زده بودم نمی خوای پیشم بمونی
روزای اول این عشق اشتیاقت تازه تر بود
حالا با صد التماسم واسه من شعر نمی خونی
و قصر کوچک دل مرا خراب می کنی
سر قرار عاشقی همیشه دیر کرده ای
ولی برای رفتنت عجیب شتاب می کنی
من از کنار پنجره تو را نگاه می کنم
و تو به نام دیگری مرا خطاب می کنی
چه ساده در ازای یک نگاه پاک و ماندنی
هزار مرتبه مرا زخجلت آب می کنی
به خاطر تو من همیشه با همه غریبه ام
تو کمتر از غریبه ای مرا حساب می کنی
و کاش گفته بودی از همان نگاه اولت
که بعد من دوباره دوست انتخاب می کنی
که تو با من باشی
تو به من گفتی هرگز هرگز
پاسخی سخت و درشت
و مرا غصه این هرگز کشت.
آه آری خفته! که من چشم به راهت دارم
خانه ای ابری و چشمان تو همچون خورشید
چه کنم دست خودم نیست اگر می بارم
کم برای من از این پنجره حرف بزن
من بدون تو از این پنجره بیزارم
علف ها ریزش رویا را در چشمانم شنیدند:
میان دو دست تمنایم روییدی
در من تراویدی
آهنگ تاریک اندامت را شنیدم
نه صدایم
ونه روشنی
طنین تنهایی تو هستم
طنین تاریکی تو
وقتي كه مي رفتي، بهار بود
تو آسمون زندگيم ستاره بوده بي شمار
اما شباي بي کسي يکي نمونده موندگار
اما هميشگي تويي ستاره ي دنباله دار
با شب من فقط تويي ستاره ي دنباله دار
اگه تنهايي بشه زخم هزار ساله عشق
من هزار سال ديگه منتظر تو ميمونم
اگه روزي صدامو تو گود شب چال بکنن
من برات هر شعري رو با لب بسته مي خونم
توی یک دیوار سنگی دو تا پنجره اسیرن
دوتا خسته دوتا تنها،یکیشون تو یکیشون من
زده قفل بی صدایی به لبای خسته ی ما
همه ی عشق منو تو قصه هست قصه دیوار
با همین تلخی گذشته شب و روزای منو تو
تنها پیوند منو تو دست مهربون باده
واسه ما رهایی مرگه تا رها بشیم میمیریم
توی یک دنیای دیگه دستای همو بگیریم
یک جایی ........
تمام رویاهاش لبخند توست
احساس می کنه که زندگی واقعا با ارزشه
پس هر وقت احساس تنهایی کردی
این حقیقت رو به یاد داشته باش که
یک نفر .........
یک جایی ...........
در حال فکر کردن به توست
چقدر سخته دستت کوتاه باشه و سیبهای شیرین با تو خیلی فاصله داشته باشند
چقدر سخته وقتی نداشته باشی و رسیدن به مقصد طولانی
چقدر سخته دلت بزرگ باشه و برای چیزهای خیلی کوچیک تنگ بشه
چقدر سخته چشمهات آبی باشن ولی همه چیزو سیاه ببینی
چقدر سخته کنارش باشی و نتونی حرفتو بهش بزنی
چقدر سخته تو قلبت باشه و با ضربانهای قلبت همیشه تو قلبت بیدارش نگه داری و همیشه باهات بمونه و باشه ولی ولی نتونی ببینیش
سنگ میگه هنوز انقدر سخت نشدم که انسان باشم....!!!!
| Design By : Night Skin |
گرچه پایان راه ناپیداست
من به پایان نیندیشم
که همین دوست داشتن زیباست